Wouter's 1.9 GTi Gutmann 


Verjaardagscadeau..... 

Als verjaarscadeautje heb ik mijzelf drie en een half jaar geleden een rode 205 GTI 1.9 gegeven. Op het juiste moment bevrijd uit de greep van een vreselijk stoere vent met een lange staart. Eerst maar eens begonnen met de stikkers eraf te halen, en vervolgens de trekhaak (..).

Een setje blauwe Gutmann veren zat er al onder, en hij stond (dus) ook al mooi laag. En de einddemper van een niet meer te achterhalen fabrikaat stond ook best goed.

 

 

En dan wordt je lid van de GTI-club, en dan zie je andere opgeleukte tweenulvijfjes, en dan ga je zitten denken, wat ga ik doen.. 

Nou, dat werden dus een veerpootbrug, een rolkooi, pookknop, pedaaltjes, stuur en motorkap-pins van Sparco, twee kuipstoelen en rode harnasgordels van Jamex, een Luchtfilter van J&R (gelijk aan de 57i van K&N). Ten slotte voor de gewichtsbesparing de achterbank en een ruitenwisser maar verwijderd. En het reservewiel heeft plaats gemaakt voor een nood-bandopblaas-spuitbus. Maar dat was allemaal niets vergeleken bij het volgende. 

Eigenlijk is het allemaal begonnen met een linker deur die een beetje begon te roesten aan de onderkant. Hier en daar al eens wezen kijken voor die deur, maar niets gekocht. Op een gegeven moment vertelde een vriend van me dat hij nog wel een passend deurtje voor mij had staan. Om een of andere reden, ik ben het inmiddels al vergeten, ging die deal niet door.

Enige maanden later belde hij me weer op of ik nog steeds die deur nodig had. Dat was het geval. Van Hilgert (geloof ik) kon hij een deurtje overnemen uit een 205 Rallye die verder geheel in elkaar zat. Ook dat ging op het laatste moment niet door, helaas. Ondertussen had ik al wel een setje Gutmann honingraadvelgen op de kop getikt en hiervan de randen laten polijsten. Met 4 stuks vers rubber eronder zag het er allemaal weer piekfijn uit, zeker nadat de rode biesjes is de bumpers het veld hadden moeten ruimen voor een set verchroomde exemplaren.

 

 

Tijdens een clubmeeting vertelde Ron, GM16, me over een door Gutmann getuned exemplaar met carroserie-schade welke hij in Duitsland gekocht had. Hier zat een gave deur in (YESS…).

Mijn 130pk-tje-blok begon wat kuren te vertonen. In dit schade-exemplaar zat ook een 8 kleppenhart, die niet alleen plusminus de helft had afgelegd en ook nog eens door de Gutmann-doktoren gekieteld was. Licht gekieteld wel te verstaan, door middel van een ruigere nokkenas en een ander computer. Maar goed, toch goed voor 140 pk’s en dat zijn gemeten pk’s en dat kun je van de door Peugeot opgegeven waarden niet altijd zeggen. Daarnaast heeft hij een wat mooier koppelverloop, dus meer trekkracht onderin en een zeer acceptabele top van 215km/h. Een leuk nieuw hart voor mijn rode vierwieler dus. En weer eens iets anders dan de 16v.

Aangezien mijn 205 uit de aller-eerste serie afkomstig is, is hij uitgerust met het oude type dashboard. Nu moet ik zeggen dat ik er na drie jaar wel enigszins op uitgekeken op begon te raken. Vooral de kwaliteit van de gebruikte materialen haalt het niet bij het type twee exemplaar. En dan heb ik het nog niet eens gehad over die ielige hendels… Om een lang verhaal niet nog langer te maken…. dat dashbord (en deurbekleding, en bekleding van de B-stijl) uit die Duitser moest ook maar overgezet worden. Zie hier een leuke maar tijdrovende ombouw, waarvoor enige expertise terzake noodzakelijk is. Nu heb ik destijds het blok van mijn brommert wel eens uit elkaar gehaald, maar een auto is wel iets anders. Gelukkig was hier wederom Ron. Ik geloof zelfs dat ik het hem niet eens om hulp heb hoeven vragen, SUPER. En bedankt.

Dus een avond gepland en maar begonnen de wagen uit elkaar te halen, eerst maar begonnen met het interieur. Als eerste ging de voorruit eruit, dat werkt wat makkelijker. Aan het eind van de avond waren bij beiden de dashboards er uit. Dan zie je dus eigenlijk pas waar je aan begonnen bent. Wat een wirwar van draden, en wat een verschil tussen 2 auto’s die maar twee jaar in leeftijd van elkaar verschillen.

 

 

Ondanks het feit dat de 205 Turbo 16 ook is uitgerust met het tableau wat er bij mij in zat (zij het met een grote overkapping en losse metertjes) loopt er niemand echt warm voor. Binnenkort zet ik hem maar aan de straat. Toen kon de opbouw beginnen. Eerst de gehele draadboom gewisseld en vervolgens de kachel erin gehangen. Vervolgens het dashboard eroverheen gehangen en vastgemaakt. Daarna kon alles aangesloten worden, wat gelukkig niet al te veel problemen gaf. Daarna de nieuwe deurbekleding en B-stijlbekleding er in gehangen en vervolgens de rest van de bekabeling (die van de achterlichten) verwisseld.

   

Toen de motor, als eerste maar begonnen met het verwijderen van het luchtfilter en de accu. Vervolgens de bumper en spoiler. Toen olie en koelvloeistof afgetapt en vervolgens de radiateur gedemonteerd. In tegenstelling tot anderen hebben we niet de gehele voorwielophanging inclusief motorblok in een keer verwijderd. Dat hebben we dus in twee keer gedaan, dat scheelt ook aanzienlijk in het gewicht.

 

 

 

 

Aangezien er nog enige vrij nieuwe onderdelen op het oude blokje zaten hebben we die overgezet, zoals startmotor, versnellingsbak, drukgroep en koppeling. Ook zijn direct de verdeler en distributiesnaar vervangen. Tot slot ademt hij vanaf nu ook door een Magnex 110mm met een PRACHTIG spaghetti-spruitstuk, wat ook een positieve invloed heeft op het koppel en het vermogen,gna gna gna.

 

 

En dan is het moment daar, sleutel omdraaien en kijken wat er werkt. En vooral wat er niet werkt. Nou alle lichtjes, kachel, ramen etc. doen het. Fijn. Dan nu de hamvraag.. doet de motor het ook. Sleutel verder doordraaien, de startmotor begint te werken. Maar daar blijkt het bij, even een bougie eruit draaien om te kijken of ‘ie wel vonkt. Hij vonkt niet! Wat zou dat kunnen zijn… Eerst eens kijken of een andere vonk-versterker uitkomst biedt. Weer starten… en lopen!!! Even mooi laten draaien, beetje het toerental bijstellen. Even het gas uitproberen. Hij pakt snel op, duidelijk een andere nokkenas.

 

 

 

Even proefrijden…. Na de vloeistoffen even warm te hebben gereden, wat is het toch handig, al die metertjes, gaat het gas wat verder in. Wat direct opvalt is de eenvoud waarmee hij toeren maakt. Tot ongeveer 3000 rpm  gaat het vrij normaal, maar dan komt de duw in de rug, als een achterlijke trekt hij door om bij pakweg 7000 rpm (wat veel is voor een 8 klepper) onderbroken te worden door de toerenbegrenzer. En wat een geluid komt er uit die Magnex pijp. Rond de 3000 a 4000 Rpm een vrij zwaar geluid, maar daarboven, klinkt hij erg ‘racy’.

 

 

 

En nu is hij dan zo goed als klaar. Dat wil zeggen de motor en het dashboard, je moet wel twee keer kijken om te zien dat er iets veranderd is, aan het blok zie je namelijk helemaal niets, afgezien van wat stickertjes. Die deur is overigens nog steeds niet vervangen…

 

Van de donorauto is weinig overgebleven…